}
ПОДОБРО ЗДРАВЈЕ
 

Кардиоваскуларни решенија

Медицинската книга „Кардиоваскуларни решенија“ е веќе во продажба и може да се купи на следните продажни места во Р.Македонија:

  • Просветно дело
  • Култура
  • Матица Македонска
  • Книжарница Три
  • Академска Книга
  • Табернакул
  • KupiKniga.mk

13 години Филип Втори

Медицинската книга „Кардиоваскуларни решенија“ е веќе во продажба и може да се купи на следните продажни места во Р.Македонија:

  • Просветно дело
  • Култура
  • Матица Македонска
  • Книжарница три
  • Академска Книга
  • Табернакул

ОДДЕЛЕНИЕ ЗА АНЕСТЕЗИЈА

 

Процесот за подготовка на пациенти за операција од страна на тимот на врвни анестезиолози и анестетичари во ПЗУ ФИЛИП ВТОРИ се состои од следното:

 Предоперативна  Визита
-  Запознавање на  пациентот со анестезиологот, анестетичарот;
-  Објаснување за  текот на анестезијата, постоперативниот период и други работи од интерес на пациентот;
-  Историја на  болеста: лабораториски, Ртг, Ехо и други наоди;
-  Писмена согласност за изведување на операцијата во комбинирана анестезија (општа-регионална).

Припрема  за  Анестезија 
Пред да дојде пациентот во операционата сала, должност на анестетичарот е внимателно да ги истестира апаратите за анестезија, како и да се провери другата опрема која ќе се користи во тек на анестезијата.
- Треба да се провери дали апаратите се комплетни, односно дали на нив има: црева и балон за дишење, канистер (сад) со апсорбер за јаглерод диоксид (сода лиме), валвули, антибактериски филтер. Една од најважните работи која треба да се провери пред почетокот на секоја анестезија е снабдување на апаратите со кислород. На нашата клиника доводот на гасови е централен,а манометрите се наоѓаат на предниот панел од апаратите и доволно е само да се погледне и ќе знаеме дали е доволен доводот на гасови;
- Потоа се проверува дали имаме губиток на гасови надвор од апаратите. Тоа е таканаречен селф тест со кој апаратите сами се тестираат, но со наше претходно подесување;
- Важна е проверката на аспираторот, кој се наоѓа на самиот апарат, особено кај пациенти со полн стомак, каде постои опасност од повратени маси и истите да се аспирираат. Апаратите кои обезбедуваат негативен притисок (вакуум), се генерираат со електрична енергија, преку централен довод на гасови и механички;
- Потребен е избор на маска која според големината ќе одговара на лицето на пациентот кој се анестезира. Се произведуваат од гума и пластика, а нивната големина е од маски за бебиња, па се до маски за возрасни. Поставувањето на маската (по заспивање на пациентот) и одржување на вентилација изгледа едноставно, но претходно е неопходна практична едукација;
- Тубус (цевка за дишење) за ендотрахеална интубација треба да се одбере според возраста и полот на пациентот и секогаш посебно кај деца треба да се има помал и поголем број;
- Потоа анестетичарот поставува интра-венска канила, која служи за давање на лековите за вовед во анестезијата;
- Се поставуваат ЕКГ-електроди;
-Санжетна за неинвазивно мерење на крвниот притисок и пулсоксиметрија (мерење на заситеност на кислород во крвта);
- Еден саат пред да влезе пациентот во просторијата за анестезија пациентот се премедицира со тбл.мидазолам 7.5мг.;

Инвазивни (болни) манипулации
Напомена : Сите инвазивни (болни) манипулации  се  поставуваат  во  ЛОКАЛНА  АНЕСТЕЗИЈА (за намалување на болката);
- Поставување  интра-венска канила;
- Поставување на  Епидурален катетер (еден ден пред операција);
- Поставување на артериска линија (непосредно пред операција);

Вовед  во  Анестезија со Инвазивен мониторинг
-Интубација-поставување на тубус-црево во душник за помагање на дишењето;
-Поставување на централен венски катетер;
-Поставување на назогастрична сонда;
-Поставување на уринарен  катетер;
-Поставување на ректална  сонда;

Внесување  на  пациентот  во  операциона  сала

Операција

Екстубацијa: вадење  на  тубусот-цревото од  душникот кога пациентот диши самостално и задоволително во операциона  сала или во единица  за интензивна нега.

Припрема  за  Анестезија

Инвазивни (болни) манипулации
Напомена: Сите инвазивни (болни) манипулации  се  поставуваат  во  ЛОКАЛНА  АНЕСТЕЗИЈА (за намалување на болката).
- Поставување интра-венска канила;
Анестетичарот поставува интра венска канила, која служи за давање на лековите за вовед во анестезијата.
- Поставување на Епидурален катетер (еден ден пред операција);
- Поставување на артериска линија;
Пред да се воведе пациентот во општа анестезија се поставува канила за инвазивно мерње на крвниот притисок во тек на операцијата и за време на интензивниот третман. За таа цел се пунктираат:
-десна артерија радијалис
-десна артерија феморалис или
-лева артерија феморалис.
Постапка:
-се палпира артерискиот крвен сад;
-местото на пункција адекватно се дезинфицира;
-се покрива со стерилна компреса;
-се инфилтрира со локален анестетик (5мл Лидокаин 2%);
-се прави убод на кожата со канила;
-се внесува жицата преку канилата и преку жицата се внесува катетерот (метода на  Селдингер);
-се пропира со шприц со физиолошки раствор;
-се фиксира со конец за да не се извади во тек на операцијата;
-потоа се конектира со системот за мерење на притисок кој претходно е спремен и се конектира на монитор.

Вовед  во  анестезија со  инвазивен мониторинг
За сите овие постапки пациентот е во анестезија (заспан) така да нема ништо да осети
Потребни лекови:

  • Амп.Мидазолам 3-5мг
  • Амп.Суфентанѕл 25-50?г
  • Амп.Панкурониум 8мг
  • Амп.Етомидат 20мг
  • Волатилен анестетик: Исофлуран
  • Носечки расвор: Рингер или Физиолоски.

Анестетичарот ги дава лековите во претходно поставената периферна венска линија, додека анестезиологот мануелно го вентилира пациентот. Потоа анестетичарот го подава ларингоскопот, се прави инспекција и се интубира пациентот со соодветен број на тубус. Тубусот се фиксира со фластер. Се вентилира на машинско контролирано дишење. Ова се прави кога пациентот е веќе во општа анестезија.
- Интубација - поставување на тубус-црево во душник за помагање на дишењето
- Поставување на централен венски катетер

Централни вени  се големите вени кои се лоцирани во градниот кош кои имаат директен континуитет со десната преткомора (атриум). За пристап кон централните вени се користат:
          -внатрешната  југуларна;
          -субклавија;
          -феморална;
          -преку периферен венски пристап.

Поставување на централен венски катетер:

  • Пацеиентот се поставува во Тренделенбургова положба (за да се визуелизираат вените на вратот и да се спречи настанување на воздушна емболија при пункција заради негативниот притисок во големите вени на вратот);
  • Полето за пункција добро се дезинфицира;
  • Се покрива со стерилна компреса;
  • Се прави пункција на внатрешната југуларна вена (од десна страна) по методот на Селдингер;
  • Иглата се држи со десната рака, а со левата се лоцира вената;
  • Се пробива кожата на местото каде што минува линијата повлечена низ крикоидната рскавица и го сече внатрешниот раб на внатрешната глава на стерноклеидомастоидниот мускул;
  • Во моментот кога ќе се добие венска крв во иглата и шприцот, се вади шприцот (се внимава да не навлезе воздух во циркулацијата) и низ иглата се пласира жицата;
  • Низ жицата се пласира дилататорот за да се прошири отворот, па и тој се вади и се пласира централниот венски катетер на висина од 12-15цм. Најчесто користиме централни венски со три лумена;
  • По пропирање на лумените се конектираат троканалници, се аспирира воздухот од нив, а потоа се промиваат со физиолошки раствор;
  • Потоа централниот венски катетер се фиксира со конец и игла;

Една од важните компликации при канулирање на централната вена е инфекција и сепса. Затоа мора да се работи во строго асептични услови.
Основни индикации за мерење на централниот венски притисок се состојби на акутни загуби на интраваскуларниот волумен, состојбата на вентрикуларната функција или венскиот капацитет. Постапката за поставување на ЦВК се извршува во општа анестезија.

Поставување  на  назогастрична сонда
 Стандардните назогастрични сонди се со затворен заоблен врв, со должина од 100 до 150цм. Се произведуваат во разни големини изразени во мм. на внатрешниот дијаметар или според Цхариер (меѓународно прифатена мерка за големина). Најчесто се произведуваат  од поливинилска пластика која помалку ги иритира ткивата. Сондата се поставува најчесто во нос, а може и во уста. Поставувањето на назогастричната сонда кај нас е индицирано за редуцирање на ризикот од аспирација при воведот во анестезија и аспирација на желудочната соджина. 
Постапка:
- Се прави инспекција на ноздрите и се одлучува во која ноздра ќе се постави сондата, претходно премачкана со гел xylocain;
- Избраната сонда се внесува во ноздрата, вертикално и надолу. Бидејќи пациентот е под дејство на анестезија, се случува сондата да се заплетка во ендотрахеалната регија, што се констатира со отпор при водењето. Во оваа ситуација главата на пациентот се поставува во флексија (се подигнува нагоре) и се внесува сондата. Ако имаме потешкотии користиме форцепс според Магилл, со кој врвот на сондата се насочува кон езофагусот;
- Се проверува позицијата на сондата со појава или аспирација на желудочна содржина или се инсуфлира  20мл воздух и истовремено се аускултира во пределот на епигастриумот;
- Сондата се конектира со кеса и се фиксира со посебни фластери за назогастрична сонда.

Поставување  на  уринарен  катетер 
Катетерот се поставува кога пациентот е веќе во општа анестезија. Целта на поставување на катетерот во мочниот меур е следење на диурезата на пациентот во тек на операцијата. Исто така ја олеснува евиденцијата на урина  во првите два постоперативни дена  на интензивна нега.
Во секојдневната практика се користат стерилни сетови и катетри со балон според Фолеѕ. Катетеризација со катетер според Фолеѕ:
- Пациентот лежи на грб. Пред почетокот на постапката се подготвува потребен матерjaл кој се состои од:

    • Уринарен катетер со соодветна големина;
    • Средство за дезинфекција-Бетадине;
    • Стерилни тупфери;
    • Стерилни ракавици;
    • Парафин или гел Џѕлоцаин;
    • Шприц со 5-10мл физиолошки раствор.

- Се облекуваат стерилни ракавици и се премачкува врвот на катетерот со парафин или гел џѕлоцаин;
- Се дезинфицира местото за поставување на катетерот;
- Катетерот кој е претходно премачкан со парафин или џѕлоцаин се внесува со потребната должина, односно се обезбедува балонот на катетерот да е во мочното бабуле, а не во уретрата;
- Балонот се полни со 10мл физиолошки раствор и се повлекува до делот на вратот на бабулето. Ако катетерот е правилно поставен ќе потече урина;
- По изведената постапка, катетерот се поврзува со урометар за часовна диуреза и се фиксира заедно со ректалната температурна сонда за оперативниот стол под нивото на пациентот.

Поставување  на  ректална  сонда во општа анестезија

Екстубација: вадење  на  тубусот-цревото од душникот кога пациентот диши самостално и задоволително во операциона  сала или во единица  за интензивна нега.

 

 

Назад до организациона структура